Tv-columns voor dagblad Trouw

Om en om met collega Maaike Bos schrijf ik sinds 2016 tv-recensies voor de krant Trouw: onze rubriek 'Bas & Bos kijken tv'.  Hier de columns van mijn hand.

 

Tokidoki. Al betekent het Japanse woord 'soms', het programma met dezelfde naam boeit altijd. Niet dat ik nou per se zelf zin krijg om het land te bezoeken. Waarom eigenlijk niet?

Deze woensdag staat rood omcirkeld in de agenda's van twaalf Nederlandse tv-critici en mediajournalisten: we gaan bepalen welke drie programma's er worden genomineerd voor de Zilveren Nipkowschijf 2020. En of er eventueel nog meer pluimen en veren te verdelen zijn. Pék en veren, daar doen we niet aan, niet vandaag.

Wat is Afrika opgeschoten met zeventig jaar ontwikkelingssamenwerking? En willen 'ze' onze hulp nog wel? Het zijn niet de geringste vragen waarmee Patrick Lodiers zichzelf heeft opgezadeld in zijn reisserie 'Dominee of koopman' (BNNVARA). Na twee afleveringen is er van een eerste zwart-witte conclusie dan ook nog geen sprake. Maar de gevarieerde...

Schaapsherder. Een beroep om bij weg te dromen, zeker nu. Onafhankelijk, gezond bezig zijn in de vrije natuur, met respect voor dier en landschap, als schakel in een rijke traditie. Mooie observaties ja, maar hebben ze nog zin?

Ergens een pesthekel aan hebben, iemand de tyfus wensen. Wanneer een zware ziekte is bestreden, mag hij doorleven als scheldwoord. Een verpleegkundige in 'Andere Tijden' - een topaflevering over de zorg - wees dit weekend op deze Nederlandse traditie.

Genotteren. Is dat eigenlijk wel fatsoenlijk Nederlands? Het is in ieder geval het perfecte woord om te gebruiken voor 'Belgravia', het nieuwe kostuumdrama over een klassenconflict in de hogere kringen van het negentiende-eeuwse Engeland.

Gisteren las ik verwonderd op pagina 2 hoe je de 4-meilezing van dit jaar blijkbaar ook kunt filteren. 'Gratuite provocaties', het is de laatste gedachte die bij me op zou kunnen komen toen ik luisterde naar schrijver Arnon Grunberg. Ook niet toen hij stelde: "Voor mij was het van begin af aan duidelijk: als ze het over Marokkanen hebben dan...

Onvoorstelbaar dat de kijkcijfers van praatprogramma's als Op1 en Jinek zo hoog blijven. Iedere keer voelt het of je naar een herhaling zit te kijken van een uitzending die je al eens hebt gezien. Steeds maar dat ene grote onderwerp.

Welkome afleiding: 'Andere Tijden' ging woensdag over het grote succes dat mannelijke stripacts à la The Chippendales begin jaren negentig ook in Nederland kregen. Vol verwachting dus afgestemd op 'Broek uit!', met mijn vaste lustobject naast me op de bank. Vergiste ik me of zat hij wat minder onderuitgezakt dan normaal, toch lichtelijk alert?

Om kwart over negen was ik al om. Nee niet in de alcoholische zin, toen nog niet. Maar op dat tijdstip hoorde ik Welmoed Sijtsma in 'Goedemorgen Nederland' hartgrondig balen dat ze toch niet iets oranjekleurigs had aangetrokken, in plaats van die stemmige donkerblauwe jurk.